Marokko in vogelvlucht

Zo da's alweer even geleden. Is voor niemand leuk als wij nu proberen alle avonturen te verwoorden...de foto's spreken voor zich.

De foto's van 'Onze Jip' vragen misschien wel om een beetje verheldering. Jip woont bij een Auberge in Imilchil en is zo'n 8 weken oud. Het was al snel duidelijk dat we elkaar gevonden hadden...in het eerste internetcafé dat we konden vinden hebben we ons verdiept in de (on)mogelijkheden van reizen met een hond door Afrika. Bleek soort van haalbaar. Andy en Margreet, waar we de Landcruiser van kochten, zijn zo aan hun Yalla gekomen. Spuiten en een paar indrukwekkende stempels zijn allemaal te regelen in Marokko en we konden ook al wennen aan de restrictie dat je met een hond geen wildparken in mag...
Maar toen duidelijk werd dat Jippie 40 uur in eenzame opsluiting moet tijdens een vlucht naar Australië...en daarna nog eens 1 of 2 maanden in Quarantaine haakten we af. Het was een wijs besluit om Jip achter te laten maar leuk is anders. En Jip, die weet niet eens dat ie Jip heet.


Marokko is zo dicht bij Europa en toch al zo anders, een echte aanrader. Wij konden geen genoeg krijgen van de prachtige berber dorpjes met Mud-brick architectuur en mudbrick kasbahs, een rode draad van Marokko. Prachtige kleding, dorpjes, kleden en cafeetjes met geweldige koffie. Dus grijp de kerstvakantie aan als een mooie gelegenheid om last-minute wat van die betoverende sfeer mee te pakken!

Kortom een geweldig mooi land. Inmiddels zijn wij al lang en breed in Mauritanie en staan zelfs op het punt om over enkele dagen alweer een landje op te schuiven...naar Senegal. We zullen kerst vieren in de Zebrabar bij Saint Louis.

Binnenkort dan ook....Mauritanie!